zaterdag, 16 oktober 2021
spot_img
HomeNatuur‘Bijkletsen over de prachtige natuur in ons fraaie Twente’

‘Bijkletsen over de prachtige natuur in ons fraaie Twente’

Met natuurkenner en natuurfotograaf Han Brinkcate

Dit keer ga ik opzoek naar de geelgors (Emberiza citrinella). Vroeger zag je deze vogel bijna overal in open terrein met afwisseling van bomen, struiken en heggen, maar ook op heidevelden kon je ze wel aantreffen. Vroeg in het voorjaar en op mooie warme zomerdagen roept het mannetje (zie foto) vanaf een hoge positie in het landschap en dat klinkt zo ongeveer als ‘ty ty ty ty ty tyh’.

Eerst stelt hij zijn territorium (leefgebied) veilig om vervolgens een vrouwtje te lokken om een gezinnetje te stichten. Geelgorzen zijn wat groter dan een vink, 17 à 18 cm. Tijdens de broedperiode zijn de mannetjes geel en vooral de kop is hierbij prachtig geel van kleur met een enkele donkerbruine streep. Tijdens hun vlucht vallen vooral de witte buitenranden van hun staart erg op. De vrouwtjes zien er heel wat sombere uit met hun groenbruine kleur (zie foto). Zodra de winter invalt hebben mannetjes en vrouwtjes de zelfde kleur. Geelgorzen bouwen hun nest bestaande uit halmen (gras) tussen graspollen of onder braamstruiken op de grond. Het vrouwtje legt vijf witachtige eitjes, voorzien van bruine streepjes en vlekjes. Zowel het mannetje als het vrouwtje broeden deze eitjes in ruim 14 dagen uit. Beide ouders verzorgen ook de jongen. Tijdens hun broedtijd zoeken de geelgorzen veel regenwormen en diverse soorten insecten. Hun nestjongen voeren ze met ongewervelde dieren, zoals mieren, spinnetjes, sprinkhanen, krekels en af en toe rupsen (zie foto vrouwtje). Vroeg in de ochtend en tegen de avond gaan de geelgorzen op zoek naar dit voedsel. Door het weghalen van houtwallen en het verwijderen van heggen is het aantal geelgorzen in de 20ste eeuw heel snel achteruit gegaan.

De geelgors kwam toen in Nederland op de rode lijst. Toch kon de populatie zich op de een of andere manier snel herstellen en is nu dus weer van deze rode lijst weggevinkt. Onderzoek heeft uitgewezen, dat er zo ongeveer in 2011 25000 paartjes geelgorzen in Nederland tot broeden overgingen. De geelgors is een zangvogel en tevens de meest voorkomende gors in Nederland. Het zijn eigenlijk zwerfvogels en standvogels. Na de broedperiode verzamelen ze zich in grote groepen en trekken rond op zoek naar iets eetbaars. Het ecologisch verarmen van een landschap kan best een mogelijkheid zijn van de achteruitgang van de geelgors, maar vlak hierbij ook het gebruik van sterke doeltreffende middelen ter bestrijding van insecten niet uit. Deze middelen hebben het leven in de loop der jaren in weilanden, bouwlanden en boomgaarden geheel steriel gemaakt. Verder hebben ook de onkruidverdelgingsmiddelen langs wegen en paden de voedselbron voor geelgorzen en vele andere vogels gewoon weggevaagd. 

Ik mag helaas nog steeds geen lezingen houden. Voor meer natuur kunt u kijken op www.hanbrinkcatenatuurfotografie.nl of www.hofweekblad.nl.

Nieuwstip of nieuwe informatie?

Tip onze redactie via een WhatsApp-bericht: 06 11 43 55 22

Natuur

Laatste Nieuws