zaterdag, 16 oktober 2021
spot_img
HomeNatuurIn de Twickelse bossen is meer te zien dan alleen maar bomen

In de Twickelse bossen is meer te zien dan alleen maar bomen

Terug in de tijd met natuurkenner en natuurfotograaf Han Brinkcate

Het ‘Hofweekblad’ heette toen ‘Deldens Weekblad’

Aflevering 25, 22 januari 1992

Dit is alweer nummer 25 van terug in de tijd en dit is helaas voorlopig ook de laatste van deze serie. Over twee weken kom ik met een geheel nieuwe serie columns over de natuur terug. Deze serie heeft de naam ‘Bijkletsen over de prachtige natuur in ons fraaie Twente’ meegekregen. We zullen zien! 

Het liefdesleven van insecten gaat niet altijd over rozen. Om te kunnen voort blijven bestaan als soort moet je paren. En dit gebeurt ook bij insecten. Door kleur, vorm, geur en beweging trekken de vrouwtjes en mannetjes elkaar aan. Bij insecten die zich geslachtelijk voortplanten is dit een zoete plicht. Voor voortplanting is immers bevruchting nodig: eicellen en zaadcellen moeten elkaar in een gunstige tijd ontmoeten. De prachtige paringsrituelen doen dan aan deze nuchtere constatering weinig af. Kijk, natuurlijk zijn er ook insecten die zich van het paringsritueel niet zoveel aantrekken, denk hier maar eens aan de huisvlieg, dit paren lijkt meer op aanranden. Het paringsritueel gaat bij vliegen zo snel, dat wij het niet waar kunnen nemen. De mannetjesvlieg pakt het vrouwtje vlug vast, maar brengt zondermeer zijn zaadcellen over. Dat het ook anders kan bewijzen twee koolwitjes die elkaar in de lucht ontmoeten en zich als partners herkennen. Het vrouwtje zal onmiddellijk naar beneden duiken. Ze gaat dan met trillende en halfgeopende vleugels ergens zitten en steekt haar achterlijf iets omhoog. Het mannetje zal ook op dezelfde bloem of plant gaan zitten. Na allerlei lopende, tastende en draaiende bewegingen, met sprieten, vleugels en poten komt het achterlichaam in contact met dat van het wijfje. En als dan de vleugels ‘zedig’ zijn dichtgeklapt vindt de bevruchting plaats. Deze bevruchting kan soms uren of zelfs dagen duren. Worden ze gestoord, terwijl ze zo ‘intiem’ bezig zijn, dan vliegt het mannetje op en sleept het vrouwtje willoos mee naar een andere bloem of plant om daar het paringsritueel voort te zetten. Na de paring gaat het vrouwtje op zoek naar de meest geschikte plant om haar eitjes af te zetten. De goede reuk en smaakzin en haar waarschijnlijk aangeboren voorkeur voor bepaalde chemische stoffen brengen haar altijd weer naar die bepaalde plant, die voor haar zo speciaal ruikt. Vergissingen zijn uitgesloten. Als ze de plant heeft bereikt worden een voor een, in de vorm van een ring, in een tros of in groepjes de eitjes vastgeklit. De vorm en de kleur zijn bij veel vlinders anders. Maar de eitjes zijn altijd klein en met veel tegelijk. Want alleen dan kunnen ze overleven. Ook bij deze aflevering heb ik een mooie foto gemaakt van een zeer ingewikkeld paringsritueel van de azuurwaterjuffers. Deze paring verdient van mij de schoonheidsprijs. 

Voor meer natuur kunt u ook kijken op www.hanbrinkcatenatuurfotografie.nl, of op www.hofweekblad.nl onder de button natuur.

Nieuwstip of nieuwe informatie?

Tip onze redactie via een WhatsApp-bericht: 06 11 43 55 22

Natuur

Laatste Nieuws